حافظ ابرو در جامع التواريخ تاريخ شهادت او را تحت عنوان « كشته شدگان در زمان رياست بزرگ اميد چنين نوشته است : « قتل قاضى شرق و غرب ابو سعد هروى بهمدان بدست محمّد اروارى و عمر دامغانى در شعبان 526 » . 4 - امير احمديل ؛ مؤلّف مجمل التواريخ گفته ( ص 411 ) : « و آخر سال ثمان و خمسمائة احمديل روادى را باطنيان در سراى سلطان بكشتند » . حافظ ابرو در جزء سوم جامع التواريخ ضمن ذكر جماعتى كه بر دست فدائيان اسماعيلى در زمان رياست حسن صبّاح كشته شده‌اند گفته : « قتل احمديل كردى همشيرهء سلطان محمّد ملكشاهى بر دست عبد الملك رازى . و گويند : بر دست چهار رفيق حلبى در محرّم سنهء عشر و خمسمائه » . ابن الاثير در كامل تحت عنوان « كشته شدن احمديل بن وهسودان » گفته : « در اوّل محرّم سال پانصد و ده اتابك طغتكين صاحب دمشق در بغداد بخانهء سلطان محمّد آمد و جماعت اميران همه حاضر شدند و از آن جمله بود احمديل بن وهسودان روادى كردى صاحب مراغه و غير آن از بلاد آذربايجان ؛ و او در نزد طغتكين نشسته بود پس مردى مظلوم‌وار كه گريه مىكرد و در دستش نامه‌اى بود پيش او آمده و از وى درخواست كه نامه‌اش را بپادشاه برساند ، پس احمديل نامه را از وى گرفت آن مرد وى را با چاقوئى زد احمديل او را كشيده در زير خود قرار داد ، ناگاه مردى ديگر كه رفيق چاقو زننده بود برجست و چاقوئى ديگر بأحمديل زد ، و هر دو نفر را از اطراف شمشيرها پاره پاره كردند ، ناگاه شخص سومى كه رفيق آن دو مقتول بودند درآمد و چاقوى ديگرى باحمديل زد ، مردم از اقدام او به اين كار پس از كشته شدن دو رفيقش در شگفت شدند و طغتكين و حاضران مجلس همه پنداشتند كه مقصود بقتل طغتكين است و صادر كنندهء اين فرمان پادشاه است ، پس چون دانستند كه اين سه تن چاقو زننده از باطنيان‌اند اين پندار زايل شد » . تعليقهء 131 صحت نسب فاطميان مصر اينكه مصنّف ( ره ) گفته است ( ص 316 ؛ س 7 )